تبلیغات
می خانه ی درون
می خانه ی درون
لبخند بزن 
نویسندگان
                                آورده است چشم سیاهت یقین به
                                هم آفرین به چشم تو هم آفرین به من

                               من ناگزیر سوختنم چونکه زل زده است
                               خورشید تیز چشم تو با ذره بین به من

                               ای قبــله گـــاه ناز ! نمــازت دراز بـــاد
                               سجاده ات شدم که بسابی جبین به من

                               بر سینه ام گذارم سرت را که حس کنم
                               نازل شده است سوره ای از کفر و دین به من

                                یــــاران راسـتــیــن مــرا می دهد نـشـان
                                این مــــار های ســـر زده از آســتــیــن من

                                تا دست من به حلقه ی زلفت مزین است
                                انگار داده است سلیمان نــگیــن به من

                                محدوده ی قلمرو من چین زلف توست
                                از عرش تا به فرش رسیده است این به من 

                                جغرافیای کوچک من بازوان توست
                                ای کاش تنگ تر شود این سرزمین به من 




خب... من توی پست قبل بیت آخر شعر این آخای "علیرضا بدیع" رو دزدیده بودم! وقتی دیدم باش کیف کردید شعر کاملشو گذاشتم تا کیف و کوکتون کامل شه و حالشو ببرین!






طبقه بندی: دل نوشت، روز نوشت،
[ شنبه 14 اردیبهشت 1392 ] [ 02:42 ب.ظ ] [ نگار بانو ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ




زندگی باید کرد

گاه با یک گل سرخ

گاه با یک دل تنگ

گاه باید رویید از پس این باران

گاه باید خندید بر غمی بی پایان

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب