تبلیغات
می خانه ی درون
می خانه ی درون
لبخند بزن 
نویسندگان
هیچ وقت از بودن ادمی توی زندگیتون پشیمون نشین! هر چقدر هم بودنش بهتون ضرر زده باشه!
بعضی آدما هستن که تجربه بشن تا از بودنشون ، رفتنشون تجربه هایی به دست بیاری که بهت کمک کنن تا اونی رو پیدا کنی که لیاقتت رو داشته باشه!
آره قبول دارم خیلیا وارد زندگیت میشن که حتی ارزش لحظه هایی رو که براشون فدا کردی رو نداشتن اما همینا باعث میشن تا روزی کسی رو به دست بیاری که اگه حونت رو هم فداشون کنی بازم کمه...

فقط دلت رو از کینه و نفرت پاک و درست به بودن و نبودن های زندگیت نگاه کن... اون وقت چیزای جالبی دستگیرت میشه!

این پست رو نوشتم چون دقیقا همین امشب خودم به رفتن بعضیا فک کردم و دیدم خوب بود که بودن و بهم یاد دادن دنیا وحشی تر از این حرفاست و آدما غیرقابل اعتماد تر... و خدا رو شکر کردم که از زندیگم رفتن بیرون و نموندن!

نقش بعضیا بنا به لیاقت و شخصیتشون همینه! که فقط برات حکم یه " تجربه " رو داشته باشن نه بیشتر!

برعکس بعضیای دیگه ... تعدادشون انگشت شماره اما تا وقتی که هستن با تک تک لحظه هات عجین میشن و دنیات رو صاحب! و وقتی که نباشن یا برن نمی تونی بگی که تجربه بودن یا خاطره یا... بعضیا خواه ناخواه باشن نباشن جزیی از زندگیت میشن.. جزیی از وجودت میشن!

به نظرم ادم باید دلش رو از اون ادما خالی کنه و فقط تجربه شون رو گوشه ی مغزش نگه داره و کل قلبشو تقدیم کسایی کنه که لیاقت اینو داشته باشن که تار و پور وجودشون شن


می دونم این روزا پست عاشقانه زیاد می زنم اما این عاشقانه نیست یه سری تجربه های شخصی داشتم مخصوصا توی دوستی هام که منو به این نتیجه رسوند!

[ شنبه 18 خرداد 1392 ] [ 02:43 ق.ظ ] [ نگار بانو ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ




زندگی باید کرد

گاه با یک گل سرخ

گاه با یک دل تنگ

گاه باید رویید از پس این باران

گاه باید خندید بر غمی بی پایان

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب