تبلیغات
می خانه ی درون
می خانه ی درون
لبخند بزن 
نویسندگان
سلام کردن به بعضی آدما مثل سلام کردن به گذشته هاست و من متنفرم که به گذشته ها برگردم!

به اندازه ی ثانیه به ثانیه ی فاصله ها حرف های نگفته توی آدم جمع میشه... فاصله از یه حد که بیشتر شه این قدر این حرفای نگفته زیاد میشه که نمی دونم از کجا شروع کنم

به اندازه ی کلمه به کلمه ی حرفایی که زده نمیشه روح ادم ، حس آدم ، حتی خود آدم تغییر می کنه و وقتی حرفام زیاد باشه این قدر تغییر می کنم که نمی دونم خودمو از کدوم فصل از کدوم ماه از کدوم روز برات توصیف کنم!

من از پسش بر نمیام... از پس اون همه فاصله ... اون همه حرف.... من از پس برداشتن گذشته ها بر نمیام!

هنوزم عزیزی رفیق ولی... تو مال گذشته هایی! و من به گذشته ها برنمیگردم!




طبقه بندی: دل نوشت،
[ سه شنبه 14 آبان 1392 ] [ 10:49 ب.ظ ] [ نگار بانو ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ




زندگی باید کرد

گاه با یک گل سرخ

گاه با یک دل تنگ

گاه باید رویید از پس این باران

گاه باید خندید بر غمی بی پایان

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب